Masaka Town

Nacht 1: huilende honden en feestende mensen, maar de hitte was geen probleem dankzij een koele bries. 

Om 9u stond er een heerlijk ontbijt op ons te wachten.
Té veel als je het ons vraagt. Fruit, granola, yoghurt, eitjes, brood, thee, koffie, confituur, pindakaas, ... Zijn we iets vergeten? 
Na het ontbijt pikte Lenke ons op om Masaka Town te verkennen. Te voet wandelde we langs de winkeltjes van Katwe, door het 'parkje' naar de drukke straten. 

We werden regelmatig aangesproken als Muzungu (vertaald: blanke). Door kinderen, winkeliers, Boda Boda-chauffeurs die niet konden wachten om ons een lift te geven op hun gevaarlijke brommers. 

We leerden winkels, leuke restaurantjes, de markt en straten kennen. Lenke gaf ons veel tips over de omgang tussen mensen en dingen die ze hier verkeerd of anders kunnen opvatten. 
- Je wenkbrauwen optrekken = ja. 
- zwaaien = kom naar hier.
- Over producten in de straat stappen = not done. 
Op de terugweg naar Villa Katwe maakten we onze eerste Boda Boda rit. (p.s. We hebben het overleefd!) 

Later op de dag leerden we Mama Florence en de smile street en needy children kennen. Dat was onze eerste grote shock. De kinderen sliepen met 20 op de kamer, de wc was een put in de grond, de kinderen zaten bijna op elkaar en hadden een 'onderdanige houding'. 
Maar de kinderen waren heel lief en we voelden ons meteen welkom. We zijn er zeker van dat we, door les te geven, echt iets voor SMILE kunnen betekenen!